Zonder molenaars
malen molens niet!

Het Gilde van Vrijwillige Molenaars

Molens zijn een tastbare herinnering aan het verleden. Ze worden met veel zorg gerestaureerd en behouden voor het nageslacht.

Molens bepalen als levende monumenten het silhouet van het dorps- of stadsgezicht en van het landschap. Ze zijn voorbeelden van vroege industrialisatie; gebruikmakend van wind- en waterkracht wist de mens werkzaamheden eenvoudiger en op grotere schaal uit te voeren.

De eerste watermolens in ons land dateren uit de zevende eeuw. De eerste windmolens dateren uit de 13e eeuw. Zij werden gebruikt voor het malen van graan. Sinds 1407 kennen we ook poldermolens voor het drooghouden van het land. In de 17de eeuw, waarin de handel hoogtij vierde, ontwikkelde men molens voor het zagen van hout, het slaan van olie uit oliehoudende zaden, het malen van verfpoeder en specerijen, enzovoorts.
Met de komst van de stoommachines en later de diesel- en elektromotoren hebben de molens hun functies verloren.

Met het stilzetten van de molens dreigde ook de kennis van het werken met molens verloren te gaan. Het ambacht van de molenaar dreigde uit te sterven. Dit heeft ertoe geleid dat eind zestiger jaren van de vorige eeuw een kleine groep van enthousiaste molenliefhebbers gestart is met het organiseren van een opleiding tot vrijwillige molenaar. Uit dit initiatief is in 1972 Het Gilde van Vrijwillige Molenaars (GVM) voortgekomen.

Om ook in de toekomst over voldoende molenaars te beschikken heeft het Gilde van Vrijwillige Molenaars een meerjarenvisie 2012-2020 ontwikkeld. Deze is in 2016 geactualiseerd.

Meerjarenvisie Toekomst (re)visie

Het Gilde van Vrijwillige Molenaars is statutair gevestigd in de gemeente Amsterdam en ingeschreven in het handelsregister van de Kamer van Koophandel Amsterdam onder nummer 40531437. Het RSIN is 801549620.

Lees alles over het lidmaatschap bij GVM

Zoeken op deze website:

© 2017 Het Gilde van Vrijwillige Molenaars
GVM op Facebook GVM op Facebook GVM op Facebook ANBI.nl